تبلیغات
کد تبلیغات
دسته بندي

            94-12-1gh4750 

حکایت های گلستان سعدی: باب دوم، حکایت ۳۶ – پهلوان تن و ناتوان جان


hekayat-golestan-mihanfal-com

ناتوانی به پهلوان زورآزمایى در یک ماجرایى ناسزا گفت. پهلوان عصبانى و خشمگین شد، به طورى که بر اثر خشم، کف از دهانش بیرون آمده بود و با هیجان شدید بر سر ناسزاگو فریاد مى کشید، صاحبدلى از آنجا عبور مى کرد، پرسید:

(این پهلوان چرا این گونه عصبانى و خشم آلود شده و نعره مى کشد؟)

گفتند: شخصى به او دشنام داده است. صاحبدل گفت: این فرومایه، هزار من وزنه بلند مى کند، ولى طاقت ناسزایى را ندارد؟ (در بدن، پهلوان است ولى در روح و روان بسیار ضعیف و ناتوان.)

لاف سر پنجگى و دعوى مردى بگذار

عاجز نفس، فرومایه چه مردى زنى

گرت از دست برآید دهنى شیرین کن

مردى آن نیست که مشتى بزنى بر دهنى

اگر خود بر کند پیشانى پیل

نه مرد است آنکه در او مردمى نیست

بنى آدم سرشت از خاک دارد

اگر خالى نباشد، آدمى نیست

پینوشت: کتاب آقای «محمد محمدی اشتهاردی»

نوشته حکایت های گلستان سعدی: باب دوم، حکایت ۳۶ – پهلوان تن و ناتوان جان اولین بار در میهن فال | مرجع سرگرمی و فال و طالع بینی پدیدار شد.



لینک منبع

مطالب مرتبط :
برچسب ها :

جدیدترین مطالب
شبکه بهینه سازی محتوا تیکفا برای مشاهده بیشتر کلیک کنید.